Son yıllarda hepimizde görüyoruzki bu saçma sapan dizilerde evlere ayakkabıyla girmeler filan.. Yav dışarıda adamın biri balgamını atıyor, tükürüyor bizlerde görmeden basıp daha sonra o bastığımız ayakkabıyla evemi giricez? Çok saçma!
Gerek ülkemizden gerekse dünya çapından gelen yorumlardan gözüme çarpanları sizinle paylaşmak istiyorum. Daha fazlası için siz de Google’a soru sorabilirsiniz
Ülkemizden Gelen Yorumlar:
# Büyük şehirlerinde sokakları b[o]k götüren amerika birleşik devletleri gibi muasır medeniyet seviyesindeki diyarlarda herkesin yaptığı, lakin gayet temiz sokaklara sahip olan izlanda, isveç gibi iskandinav memleketlerinde ve finlandiya’da genel olarak tiksintiyle karşılanan ve kaçınılan davranış türüdür.
bu sayede iskandinav ve finli kardeşlerimiz bize misafirliğe geldiğinde ya da biz onlara misafirliğe gittiğimizde diğer ecnebilerin aksine ayyakabı çıkarma sorunsalı ve buna bağlı kültür şokunu yaşamayarak berhudar oluruz.
# “Avrupa yakası”dizisinde, evin hastalık derecesinde titiz annesi iffet hnm. masa örtüsüne kek kırıntısı düşünce havale geçiriyor ama herkes eve ayakkabıyla giriyor. Bu ne büyük tutarsızlık? Tuhaf şey…
# Çocuklar duymasın dizisindeki uygulamasini senarist Birol Güven’in estetik kaygi olarak açıkladığı, lakin bilmem kaç sene Amerika’da kalan Tamer Karadağlı’nın “- biz de turk ailesiyiz ama bizim evde de ayakkabı ile gezilir…” deyip seyirciden alkış beklediği davranış.
Amerikalıların Yorumları:
# It’s just American propaganda used to scare you foreigners into never coming to America. – Bu sadece siz yabancıların Amerikaya gelmemesi için yapılan bir korkutma kampanyasıdır.
# No. I actually hate it when people walk into my room with shoes on. I have carpet so that ish gets dirty quick. Plus I have an asian mother so taking off my shoes when I enter someone’s house is custom to me. – Hayır. Aslında odama ayakkabısı ile girenlerden nefret ederim. Çok çabuk kirlenen bir halım var. Ek olarak, başkalarının evine girdiğimde ayakkabılarımı çıkarttıran Asyalı bir annem var.
# We don’t. I don’t like having all the dirt and such from outside on my floors. We have a please leave shoes at the door sign… – Biz giymiyoruz. Dışardaki tüm pisliği döşemelerime taşınmasından hoşlanmıyorum. Kapımızda “lütfen ayakkabılarınızı kapıda çıkarın” uyarısı var.
# We are americans, we can wear shoes anywhere we want, because we have nuclear weapons. – Biz Amerikalıyız. Nükleer silahlarımız olduğu için istediğimiz yerde ayakkabı giyeriz.
# I guess the Americans who do that either: don’t care, they don’t think about it, wearing their shoes is just too important, or maybe they are just too lazy to take them off. I’m American. Everyone who comes in takes their shoes off at the door. I don’t want dirt tracked all through my house. I have house shoes that I wear inside that never get worn outside. I do that because my feet get cold and I just like having shoes on for some reason. – Sanırımın bunu yapanlar ya umursamıyorlar, ya ayakkabı giymeleri çok önemli, ya da çıkarmak için çok meşguller. Ben Amerikalıyım. Bize gelen herkes kapıda ayakkabılarını çıkarır. Tüm evin pislik izleriyle dolmasını istemiyorum. Daha önce dışarıda hiç giyilmemiş, evde giydiğim ayakkabılarım var. Bunu, ayağım üşüdüğü ve bazı sebeplerim olduğu için yapıyorum.
Evet değerli ziyaretçiler sizdende bu konuyla ilgili o güzel düşüncelerinizi duymaktan onur duyarım
Bu Kategorideki Diger yazılar:
16.09.1945 tarihinde Tophane’ deki Askeri Merkez Komutanlığı binasında Tophane Sanat Okulu adı ile açılmıştır. Okul binasının 1958 yılında istimlak edilmesi nedeniyle I. Dünya Savaşı yıllarında İtalyanlar tarafından büyükelçilik binası olarak kullanılmak istenmiş, bunun için yapımına başlanmıştır. Ancak savaş nedeniyle o dönemin padişahı tarafından inşası durdurulmuştur. Okul binası bir sürede tekel deposu olarak kullanıldıktan sonra İstanbul Belediye Başkanlığı’ nın yardımlarıyla bugünkü binasına taşınarak Maçka Sanat Enstitüsü adını almıştır. Daha sonra sırasıyla Teknik Öğretmen Yüksek Okulu , Tekniker Okulu, Tekniker Yüksek Okulu adları altında eğitim vermiştir. Bir süre sonra bu okullar kapatılarak Maçka Endüstri Meslek Lisesi adıyla öğretime devam edilmiştir. Okulumuz , 1969 yılında Teknik Lise, 1983 yılında Anadolu Teknik Lisesi, 1985 yılında Anadolu Gazetecilik Lisesi son olarak da 1992 yılında Maçka Akif Tunçel adını alarak eğitim ve öğretime devam etmektedir.Ayrıca okulumuzda 1980 yılına kadar Maçka’nın Sesi adı altında kısa dalgada radyo yayını yapıldı.
Bu Kategorideki Diger yazılar: