Yeryüzünden gökkuşağını seyretmek gibidir seni düşünmek…
Ütopik çıkmazlarım var şimdi benim. Düşündükçe delirten ateş gömleği yalnızlıklar… Her giydiğimde soyarcasına tenimi ve sensizliğime benzin dökerek yakar beni…
Şekillenmeyecek bu cümleler, afilli laflar yok bundan öte… İnce seranomiler eşliğinde aşkın kutsiyetinden de yazmayacağım…
Yemin olsun hiç tüketmedim bu aşkı, hiç durmadı bu su yerinde; hep sen saydım günleri, hep sen vardın;
Borsa tepe taklak olmuşken de seni düşündüm,
bir bomba patlıyorken de!
Çamaşır makinem dönüyorken de sen vardın aklımda,
güvercinler balkonu pisliyorken de…
Çok çabuk unuttun!
Bense yapamadım!
Son indiğim limanda kaldı herşeyim!
O limanda senin gözlerin varken nasıl gidebilirdim ki!
O limanda her şeyim varken; NASIL ?…
Hüzünlü şarkılar dinliyorum, her mısrasında sen kokuyorsun!
Rüzgarda savrulan saçlarını işitiyor kulaklarım ve her mevsim titreyen ellerin geliyor aklıma; Hani hep üşürdün ya?
Hep “o canım ellerini” ısıtmak için, ellerimi birleştirir, parmaklarını avucumun içine alır, buğu buğu nefes verirdim ellerine?
-Şimdi nasılsın aşkım?” Hala üşüyor mu ellerin…
Bende kansızlık başladı kanıyor her bir yerim…
Yeryüzünden gökkuşağını seyretmek gibidir seni düşünmek…
Ütopik çıkmazlarım var şimdi benim. Düşündükçe delirten ateş gömleği yalnızlıklar… Her giydiğimde soyarcasına tenimi ve sensizliğime benzin dökerek yakar beni…
Şekillenmeyecek bu cümleler, afilli laflar yok bundan öte… İnce seranomiler eşliğinde aşkın kutsiyetinden de yazmayacağım…
Bu Kategorideki Diger yazılar:
