Gülmen, konuşman,

Hatta gözlerine bakmam bile beni mutlu ediyor.

Ne garip öyle değil mi?

İnsanın gözlerine baktığında mutlu olması.

Sanırım buna gerçek sevgi,

Gerçek aşk deniliyor.

Kimse kolay kolay bunları

Yaşayamaz, hissedemez..

Senden ve benden başka…

Biz bunun için herşeye rağmen mutlu olmayı becerebiliyoruz.

Tek isteğim hayatımdan çıkmaman,

İyiki varsın ve var olmaya da devam edeceksin…

Bu Kategorideki Diger yazılar:

• Özledim
• Geceler Yine Yalnız
• Senden Başka Gidecek Yerim Yok
• Neden mi?
• Sevmek Nedir Aslen?

Her gün aynı özlem,

Her gün ve her geçen gün

Büyük bir aşk,

Büyük bir sevgi..

Her gece olduğu gibi

Odamın ışıkları kapanıyor

Ve ben yine kendi nefes sesimle baş başayım.

Aynı zamanda kafamda hep sen!

Her gece bu ışık söndüğünde,

Gözlerimde seninle olan güzel dakikalar, saatler, günler…

Bunların hepsi gözlerimi dolduruyor.

Senin sevgin sadece mutluluktan gözlerimi dolduruyor

Ve hep böylede olacak..

Her gün geceleri dejavu yaşıyorum,

Gözlerimi kapattığımda sen..

Bu o kadar mutlu ediyor ki,

İnsan uyanmak istemiyor.

İşte aşk böyle olsa gerek,

Her gün sevdiğini düşündürür,

Sevdiğini özletir

Ve onu gözlerinin önüne getirir…

Bu Kategorideki Diger yazılar:

• Özledim
• Gerçek Sevgi, Aşk
• Senden Başka Gidecek Yerim Yok
• Neden mi?
• Sevmek Nedir Aslen?

İşte o an zamanın durmasını istedim.

Neden mi?

Çünkü biliyordum ki,

Çok kısa bir süre sonra kollarımdan ayrılıp gidecektin.

Öyle de oldu..

Seni gördüğümde bacaklarım, kollarım,

Kısacası her yerim titredi.

Neden mi?

Çünkü seni çok sevdiğim için..

Günlerin çabuk geçiceğini biliyordum

Bunu aklımdan çıkaramıyordum.

Neden mi?

Çünkü bunu hep düşündüğümde gözlerim doluyordu.

Belki sana bunu belli etmemeye çalışıyordum

Belki de gözlerimin içine bakıp birşeyler anlar gibiydin,

Ama yinede yanında her zaman güçlü durmaya çalıştım.

Benim sevdiğim beni hep böyle bilsin diye.

Neden mi?

Çünkü seni çok seviyorum…

Bu Kategorideki Diger yazılar:

• Özledim
• Gerçek Sevgi, Aşk
• Geceler Yine Yalnız
• Senden Başka Gidecek Yerim Yok
• Sevmek Nedir Aslen?

Bu Kategorideki Diger yazılar:

• Özledim
• Gerçek Sevgi, Aşk
• Geceler Yine Yalnız
• Senden Başka Gidecek Yerim Yok
• Neden mi?

Sana herşeyimi anlatmıştım,

Sen ise gözlerime bakarak;

“Ben öyle değilim merak etme” demiştin.

Şimdi ise herkes gibi,

Sende bırakıp gittin beni.

İlk zamanlar ne kadar mutluyduk öyle değil mi?

Çünkü bana oyun oynamadığın zamanlardı.

Tüm sözlerime tamam diyip,

Şimdi herkes gibi,

Sende bırakıp gittin beni.

Sana gerçekten inandım,

Seni gerçekten sevdim,

Sana tüm kalbimle bağlandım,

Şimdi herkes gibi,

Sende bırakıp gittin beni.

Bu Kategorideki Diger yazılar:

• Özledim
• Gerçek Sevgi, Aşk
• Geceler Yine Yalnız
• Senden Başka Gidecek Yerim Yok
• Neden mi?

Bu Kategorideki Diger yazılar:

• Özledim
• Gerçek Sevgi, Aşk
• Geceler Yine Yalnız
• Senden Başka Gidecek Yerim Yok
• Neden mi?

Bu Kategorideki Diger yazılar:

• Özledim
• Gerçek Sevgi, Aşk
• Geceler Yine Yalnız
• Senden Başka Gidecek Yerim Yok
• Neden mi?

Bu Kategorideki Diger yazılar:

• Özledim
• Gerçek Sevgi, Aşk
• Geceler Yine Yalnız
• Senden Başka Gidecek Yerim Yok
• Neden mi?

Düşünüyor muyum hala bilmiyorum.

Olgun sarı bir yaprak gibi ayaklarıma dolaşan dikenli tellerim.

Yoksa hala mutsuz muyum?

Çıkmadığın bir kilitli sandık içinde hapis olmuş

Her ne varsa ıssızlığımda gömülmüş…

Yok, aramak zor gelir artık.

Gönülsüz ve istemekten usanmış oyunbozan ve mızıkçılığım

Benim elimde kalan tek sahiplenmişliğim.

Fısıltılar arasında dolaşmaktan ve her nefese ihtiyacım olmadığını anlatmaktan,

Bir sabah gün ağarmadan uyuyamamaktan.

Öylesine bıkmış bir hayatta,

Bir sonraki güne bahane bulmaya çalışmaktan,

Yeter dedikçe bir türlü sonlandıramamaktan…

Nedir bu korkaklık,

Yoksa hala bilmediğim bir umudumu saklamaktayım?

Kan ter içinde bölünen sessiz gecelerden,

Neyin intikamını alıyor benden bilmem ruhuma olan işkence neden?

Sormaktan usandım ve kalmaktan,

Yıldım son bir “yeter” diyebilsem.

Ah! Keşke diyebilsem…

Bu Kategorideki Diger yazılar:

• Özledim
• Gerçek Sevgi, Aşk
• Geceler Yine Yalnız
• Senden Başka Gidecek Yerim Yok
• Neden mi?

Soğuk ve şehirler arası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan

Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam

Ben seninle bir gün Veysel Karani de haşlama yeme ihtimalini sevdim

İlkokulun silgi kokan tebeşir lekeli yıllarında

Ankara da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman

Özlemeye başladım herkesi

Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki

Adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra

Bizim Kemalettin Tuğcu larımız vardı

Birde camların buhusuna yazı yazma imkanı

Yumurta kokan arkadaşlarla paylaşılan kahverengi sıralarda solculuk oynamaya başladık

Ben doktor oluyordum, sen hemşire

Geri kalanlar kontrgerilla

Kırmızı boyalarla umut ikliminde harfler yazılıyordu pütürlü duvarlara

Ve Türk Dil Kurumuna inat bir Türkçeyle

Abilerimizden öğrendik Ş harfinden orak çekiç figürleri türetmeyi

Ankara ya usul usul karbonmonoksit yağıyordu

Ve kapalı mekanlarda sevişmeyi öneriyordu haber bültenleri

Oysa Ankara da hiç sevişmedim ben

Disiplin kurulunda tartışılan aşkım olmadı benim

Sınıfça gidilen pikniklerde kıçımıza batan platonik dikenleri saymazsak

Ankara ya usul usul kurşun yağıyordu

Ve belli bir saatten sonra sokağa çıkmamayı öneriyordu haber bültenleri

Oyse hiç kurşun yaram olmadı benim

Ve hiç bir mahkeme tutanağında geçmedi adım

Çatışmaların ortasında sevimli bir çocuk yüzüydüm sadece

Sana şiirler biriktiriyordum fen bilgisi defterinde

Ama sen yoktun

Ben seni beni sevebilme ihtimalini seviyordum

Sunni teneffüs saatlerinde

Okul servisi sen hep zamansız,amansızca

Bir lojman griliğine götürüyordu

Ben senin benimle Tunalı Hilmi Caddesine gelebilme ihtimalini seviyordum

Ben senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum

Yaz sıcağı toprağı çekiyordu tenimin çatlamaya hazır gevrekliğini

Sonra otobüs oluyordun

Kırık yarık yolların çare bilmez sürgünü

Ne yana baksam dağ ve deniz sanıyordum Muş ovasının yalancı maviliğini

Otobüs oluyordun bir süre

Yanımızdan geçen kara trenlerle yarışıyordun

Yanağım otobüs camının garantisinde

Otobüs oluyordun bir ülkeden bir iç ülkeye

Çocukluğuma yaklaştıkça büyüyordun

Zap suyunun sesini başına koyuyordum şarkılarımın listesinin

Korkuyordum

Sonra iniyordum otobüsten

Çarşıdan bizim eve giden

Ömrümün en uzun

Ömrümün en kısa

Ömrümün en çocuk

Ömrümün en ihtiyar yolunu koşuyordum

Çünkü sonunda annem oluyordun

Babam kokuyordum sonunda

Soğuk ve şehirler arası otobüslerde vaz geçtim çocuk olmaktan

Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam

Ben seninle bir gün Vandaki bir kahvaltı salonunda

Ben seninle sadece bilmek zorunda kalanların bildiği bir yol üstü lokantasında

Ben seninle Ağrı dağının mistik ve demli bir çay kıvamında bakan

Doğu Beyazıt ın herhangi bir toprak damında

Ben senin herhangi bir insan elinin terli coğrafyasında olma ihtimalini sevdim

BEN SENİN BENİ SEVEBİLME İHTİMALİNİ SEVDİM

Bu Kategorideki Diger yazılar:

• Özledim
• Gerçek Sevgi, Aşk
• Geceler Yine Yalnız
• Senden Başka Gidecek Yerim Yok
• Neden mi?